Björn Valur, og hinir hræsnararnir

Það er merkilegt að heyra svona kjaftæði, útgerðarfélög hafa mörg hver styrkt alla flokka til jafns. Það verður að fá eitthvern samaburð áður en örðu eins rugli er haldið fram.
Nú reyna stjórnarliðar með sína fjölmiðla í bakhöndinni að gera alla sem tala fyrir arðsemi og vaxandi landframleiðslu Ísland og þar með þjóðarhag, sem tortyggilegastan. Þeir vita að þeir hafa tapaðan málstað og eru nú komnir í rökleysu vörn.
Þeir byggja sínar áætlanir um breytingar á hatri útí útgerð á Íslandi, það má öllum vera orðið ljóst.
Þau settu á kvótakerfi í lostun koldíoxíð út í andrúmsloftið svo kallað "loftkvótakerfi".


Þetta er sama ríkisstjórn og vill breyta kvótakerfinu í sjávarútvegi, vegna þess að þannig sækir hún atkvæði til einstaklinga sem trúa á að auðlindir skuli vera í "þjóðareign". En á sama tíma í sömu viku einkavæða þeir loftið okkar?

Þetta eru mestu hræsnarar landins í dag. Eðlilegt verður að teljast að þetta fólk reynir nú að gera þá sem tala að röksemd og skynsemi fyrir arðbærri auðlindanýtingu sem tortyggilegastan.
Því væntanlega vita þau sína skömm. Þvílík hræsni!

„Sagan samofin kvótakerfinu“

Athugasemdir

[Níels A. Ársælsson., 15.6.2011 kl. 20:56]

Sæll Haraldur.

Þetta var mjög fróðlegt myndband sem þú sendir mér, takk fyrir það.

Vill nota tækifærið í leiðinni og benda þér á þetta myndband.

http://www.youtube.com/watch?v=WSo1CyGccrI&feature=player_embedded

[Haraldur Pálsson, 15.6.2011 kl. 21:09]

Sæll Níels

Hef séð þetta, mjög áhugavert.

Ég tel hinsvegar vandamálið frekar vera hversu umdeilt eignarhald kvótans er hér á landi og láti þar með útgerðir ekki finna þá ábyrgð sem þær ættu að hafa.

Með óumdeildu eignarhaldi útgerða á fiskveiðikvótum myndu, yrði virðing við auðlindina sterkari.

Einnig finnst mér mætti endurskoða refsilög þeirra sem brjóta af sér í kerfinu og umbuna þeim sem gefa fram sönnunargögn um það brottkast sem ætlað er að sé í kerfinu. Mikið er um tröllasögur í þessu eins og öðru.

Færeyskur fiskur er ekki lengur viðurkennd afurð á markaði í Brelandi vegna fiskveiðikerfisins og selst bolfiskur þaðan því á miklu undirverði. Það skiptir því máli að vera með kerfi sem miðar að sjálfbærni, hvernig sem það er útfært. En margir prófessorar víða um heim benda á að aflahlutdeildarkerfi sé besta leiðin til þess.

En kannski finna menn aðrar aðferðir síðar.

[Níels A. Ársælsson., 15.6.2011 kl. 22:47]

Sæll.

Hvaðan hefur þú þessar upplýsingar varðandi færeyska fiskinn að hann seljist á undirverði vegna fiskveiðistjórnunarkerfisins þar ?

Reysla okkar af prófessorum hér á landi  sem verið hafa að skipta sér af fiskveiðistjórnun er ekki til fyrirmyndar og ætti aldrei í neinum tilfellum að hleypa þeim að því borði.

Ef við getum ekki nýtt okkur sjómennina við að ákvarða hvaða kerfi við ætlum að nota við stjórn fiskveiða þá er illa fyrir okkur komið, við þurfum enga háskólamenntaða fræðimenn til að segja hvað okkur er fyrir bestu.

Eignarhaldið á auðlindinni hefur aldrei verið nokkurt vafa mál þó ýmsir hafi teygt lögin og togað sér í hag.

Veðsetning á aflaheimildum var alltaf óheimil og ólögleg, það eru skipin og og rekstrarhæfi fyrirtækjanna sem eru veðin sem standa undir lánunum og þannig mun það alltaf verða.